Berusting – Eduard Jacobs – letras

Ik kreeg je brief, ‘t brak me ‘t hartToen ik had gelezenWat ‘k gevoel in diepe smartMaar ‘t moest zo wezenToch had je me zo menigmaalJe trouw bezworenHoe klinkt me nog je zoete taalSteeds in de oren’k Heb altijd aan je eed geloofdIk dacht me veilig’k Ben van d’illusie nu beroofdGeen eed is heilig’k Zou de laatste tijd voorzienWat er moest komenToch dacht ‘k: ‘t is niet zo… misschienEn ik bleef dromenAls van geluk ons zwelt het hartWie denkt aan lijden!Als men zich geeft, kent men geen smartDenkt niet aan scheidenZo is ‘t altijd, men moet soms duur’t Geluk bekopenDat alles voel ik in dit uur’k Mag niet meer hopen!Je weet heel goed: ik hecht geen waard’Aan grote woorden’k Ben niet zo tragisch ook van aardMe te vermoordenMaar wat er van me worden zalGod mag ‘t wetenToch zal ik niet, in geen gevalJe ooit vergetenEn nu vaarwel, ‘t is zonder haarDat ik zit te treurenWij vrouwen weten, vroeg of laat:’t Moet gebeurenDenk nu en dan aan d’arme meidDie je eens bekoorde…En die zo graag ‘n eeuwigheidJe toebehoorde