Beschaafd, Welopgevoed Oftewel Ge-ci-vi-li-seerd – Eduard Jacobs – letras

De mensen worden vrij geborenEn blijven vrij, de eerste tijdMaar hebben zij hun wieg verlatenDan raken zij hun vrijheid kwijtAl wat hij doen mocht in z’n wiegjeHet wordt hem langzaam afgeleerdMen stelt hem allerhande wettenEn hij wordt geciviliseerdAls hij een meisje heeft gevondenMet wie hij het leven door wil gaanDan moet hij eerst een tijdje wachtenEn onder de geboden staanDan mag hij wettig met haar trouwenHun liefde wordt geregistreerdHoe konden z’anders wettig scheienDat is toch geciviliseerdEn kan mevrouw ook geen pianospelenEn zingen ook niet, bijster goedDat zal geen man haar kwalijk nemenAls ze ‘t tenminste ondanks niet doetEn gaat ze uit verveling kokenWat z’uit een kookboek heeft geleerdDan roept haar man, z’n handen wringend: »God, wat is mevrouw geciviliseerd »Een kindje buiten echt geborenIs voor de wet geen echte waarEerst moet het afgestempeld wordenNet als een schaap op het abattoirMaar de echtheid van een wettig kindjeWordt door de staat gegarandeerdAl is papa soms ver te zoekenMaar ‘t is geciviliseerdWanneer een dief heeft ingebrokenOf nog iets ergers uitgehaaldWordt z’n verleden uitgeplozenDe schuld op grootpapa verhaaldMen durft ‘m niet aanspraak’lijk stellenZo’n man heet gedegenereerdHij laboreert aan een modeziekteOok hij is geciviliseerdD’r maken heel wat wilde stammenNog weinig werk van hun toiletWij blanken geven hen dan klerenLiefst op de punt der bajonetWanneer misschien na vijftig jarenZich geen Atjeh’er meer tatoeeertDan is hun ras wel uitgestorvenMaar ze zijn geciviliseerdEen moordenaar werd vroeger jarenGedood in ‘t belang der maatschappijNu moet men ze levenslang verzorgenEn het kostgeld, dat betalen wijHij wordt bij nationale feestenOp chocolade getrakteerdEn af en toe, voor de variatieIn Medemblik geciviliseerd