Dat Arme Zwijn! – Eduard Jacobs – letras

In ‘n groot hok leefde in z’n eentje’n Lief, ‘n aardig zwijnEn hoewel in ‘t minst anders geen gemeentjeVond-ie ‘t naar zo alleen te zijnDat zwijn, dat zwijn’t Verveelde zich, dat arme zwijnEten ja, had hij genoegMaar naar liefde z’n hartje vroegDat zou toch zo aardig zijnO zwijn! O zwijn!’t Verveelde zo, dat arme zwijn!Totdat men op ‘n zeek’re morgenHem gaf ‘n hartsvriendinZo dik en vet, blijkbaar zonder zorgen’n Lieve stem, ze was hem naar zinO zwijn, o zwijnO! Nou zou het prettig zijnElke dag wordt ze omarmdDoor z’n liefde steeds verwarmdZ’n geluk dat was dan ook niet kleinO zwijn, o zwijnMet recht, nou had-ie ‘zwijn’!Totdat weer op ‘n and’re morgen’n Ander zwijn, heel groot en dikOok in dat hok werd opgeborgenOok hij had in het wijfje schikO zwijn, o zwijnVerneukt was nu ‘t arme zwijn!Z’n smart was groot, als hij ‘t zagHij deed ook dikwijls z’n beklagMenige trap deed ’em dan pijnO zwijn! (knor, knor) O zwijn! (knor, knor)’t Arme, arme zwijn!Doch na ‘n poos kon ‘t ‘m niet meer schelenToch werd ze nog door hem bemindHij bleef met z’n vrouw die and’re delen’t Werd zelfs z’n dikste vrindO zwijn! (knor, knor) O zwijn! (knor, knor)’t Kon nou eenmaal niet anders zijn!Moraal:Gelukkig leven ze alle drieEn zo vaak als ik ze zieDenk ‘k dat er ook mensen zijnJa zwijn! (knor, knor) O zwijn (knor, knor)Die ‘t ‘m lappen, net als dat zwijn!