Dat Waren Pas Tijden – Cabaret Polikliek – letras

De medische grondigheidStaat bloot aan een hoop kritiekDe zieke zoekt mondigheidDe zuster is ziekGeef mij maar de oude tijdGeef mij maar de krets en de kroepEn de kramp en de klem en de fijtLoa-Loa, beriberi, mond- en klauwzeer vind je nergens meerNee, dan die Florence NightingaleDie kon nog echt verplegenTroost aan het bedEngel van het lazaretZij kreeg waarderingEm vliegende teringDat waren pas tijdenWaar bloeit nog de netelroosDe builenpest krijgt geen kansWaar doet de madoeravoetDe sint-vitusdansJa, ik zeg maar zo, meneerDe vretende wolf doet wel zeerMaar een zweer is een zweer is een zweerDarmjicht, kletskop, mondkroep, miltvuur, krentenbaardJe vindt ze nergens meerToen was verplegen vakmanschapToen, in die donkere eeuwenBracht je wat lichtIn het leprozengestichtToen kwamen krankenJe knielend bedankenDat waren pas tijdenEr knippert geen negenoogEr knispert geen gasgangreenHet pussende oog viel droogDe pleuris verdween’t Is enkel maar straatfobieEn psychosomatische aanstelleritis en puur hysterieGeef ons gauw die ouderwetse ongecompliceerde ziekten weer