De Arabieren! – Eduard Jacobs – letras

Opnieuw sla ik de toetsen aanEn zing mijn lied, zojuist ontstaanIk koos als strof voor deez’ satireDe Arabieren!Ze komen aan de haven aanEn mogen vrij het land ingaanZe zorgen goed voor hun papierenDe ArabierenZe dokken vijfentwintig popMaar toch heeft Indie nog ‘n stropDaar ze helaas te welig tierenDe ArabierenDe toeloop is zo groot als ‘t kanGeen tegenstand!… het stinkt hier vanDie zogenaamde nijv’re mierenDe ArabierenZe trekken in de kampongs rondZijn vlug ter been en slim van mondZij azen op het volk als gierenDe ArabierenGerust gaan ze ‘n lening ‘an…Honderd procent als rente!… manBlijf alsjeblieft uit de klavierenDer ArabierenWant als de zaak soms tegenvielDan tonen zij hun zwarte ziel’t Zijn woekeraars in hart en nierenDe ArabierenHun hart kent nimmer medelijBetaal je niet, dan zuigen zijJe laatste bloed uit, als vampierenDe ArabierenEen hele grote vrouwendromBezitten zij gewoonlijk omHun trouwlust rijk’lijk bot te vierenDe ArabierenWat in de toestand treurig tochVaak onvolwassen kind’ren nogZijn in het huis als harem-dierenDer ArabierenZe dragen ‘n goudbestikte fezZe voeren dolgraag een procesPronken met inten en saffierenDe ArabierenNooit van hun kant enig verzetZo blijven ze in de ogen netVan hen, die hier het land bestierenDe ArabierenIn zaken van verdacht allooiOf leveranties, doet de fooiVerwonderlijk steeds zegevierenDe Arabieren…Hoelang blijft dat nog voortbestaanEn is de laatste heengegaan?Te lang ziet men de Oost ontsierenDoor Arabieren!