De Brandschel Van de Munt – Eduard Jacobs – letras

Een man komt onverwachtNog met de laatste trein(‘t Is reeds na middernacht)Hij moet op ‘t Singel zijnMet ‘t oog op ‘t late uurGaat hij heel zacht naar bovenMaar, vreselijk avontuur’t Is haast niet te g’lovenHij vindt z’n vrouw in bed, maar met zijn compagnon »De politie moet erbij », dat was waar hij op zonHij heeft zich daartoe daad’lijk naar de Munt begevenBij gebrek aan ‘n agent las hij hoe men alarm moest geven:In geval van brand, ‘t ruitje stukDraai ‘n keer of wat aan de krukWacht tot uw signaal is verstaanEn daad’lijk komt de brandweer aanWat hij had aan de hand(‘t Viel hem daad’lijk in)Was geen geval van brandIn de gewone zinMaar om op heterdaad’t Paartje te attrapperenWist hij geen beet’re raadDan de brandweer alarmerenHij neemt z’n paraplu en slaat ‘t ruitje stukZijn hand grijpt zenuwachtig ook reeds naar de krukMaar op ‘t ogenblik dat hij zal overhalenBedenkt hij zich wat hij zich daarmee op de hals kan halen:Al wie zonder reden alarmeertWordt voor dit vergrijp gechallengeerdDe aangerichte schade wordt vergoedEn de overtreding beboet!Hij loopt, ‘t sloeg juist een uurNaar huis weer, ongerustEn vindt het minnevuurNog altijd niet geblustHet smeulend vuur, zowaarBegon opnieuw te laaienHet overspelig paarLag nog… in lichterlaaie!Van woede en schrik kon d’arme man haast niet meer gaanZo lang had hij z’n vrouw nog nooit in brand zien staanEn zonder zich om wet of boete te generenLoopt hij weer naar de Munt om brand te alarmeren’t Was een bof, de ruit was al stukHij draait ‘n keer of wat aan de kruk’t Bleek dat men het sein had verstaanWant daad’lijk kwam de brandweer aanDra was ‘t SophiapleinMet spuiten heel bezetDe commandant die sprongEraf met vlugge tredHij zag ‘t brandsignaalEen man die stond te bevenEn vroeg hem heel brutaal: »Kan jij ons uitkomst geven? »En bevend zei de man: « Ja, beste commandantToen ik vanavond thuiskwam stond mijn vrouw in brandMijn compagnon, die heeft ‘t vuurtje aangestokenToen liep ik gauw naar hier en heb de ruit gebroken »WantIn geval van brand ‘t ruitje stukDraai ‘n keer of wat aan de krukWacht tot uw signaal is verstaanEn dadelijk komt de brandweer aan!Maar Meier zei: « M’n vriendJouw brandje heeft een staartJe bent toch ook geen kind’t Is van private aardAls jouw vrouw staat in brandDaar komen wij niet tussenWees dan maar bij de handOm zelf ‘t vuur te blussenAls wij ons moesten storen aan elk’ echtgenootWiens vrouw in brand geraakt voor vriend of voor vennootDan kwamen wij geen enk’le maal meer uit de klerenWant dag en nacht zou men de brandweer alarmerenJe hebt zonder reen gealarmeerdDaarom word je dus verbaliseerdZorg dat de schade wordt vergoedEn daarbij ben je ook beboet! »