De Duinen – Ed Kooyman & Herman Van Haeren – letras

de duinen van De Panne zeiden zeg dat kan nu toch niet blijven durende duinen van De Haan ziden ‘t is gedaan met die zotte kurende duinen van Oostende en die van Westende en ook die van Knokkewilden dat ze stopten met dat bouwen van appartementenblokken.eerste kwam er een dijk, toen begon ‘t gezeik van ik wil daar wonenen als ‘k het verhuur dan zal ‘t op de duur zeker wel gaan lonenhet goevernement zag ook wel een cent in die blote duinenwant voor elk bed dat daar werd gezet kregen ze fortuinenze staken de natuur achter een grote muuren dat werd te grof voor de duinen op de duurd’overgebleven duinen hebben toen hun kruinen eens bijeen gestokenom te protesteeren tegen ‘t speculeren hebben ze beslotendat ze toch zo graag zouden emigreren naar heel andere strekenergens waar ze wisten dat al die toeristen scheef werden bekeken.ze zeiden ‘t is toch kras, heel ons ras verdwijnt hier zienderogenwij zijn niet in staat om in de straten te gaan betogenhet is hoog tijd dat w’er zonder spijt gaan vanonder muizenen w’hebben hier een maat, die is wel in staat om ons te verhuizenze vroegen aan de wind:helpt ons eens vriendblaast gij ons zand eens naar een heel andere landeen storm heeft die nacht met zijn brute kracht de duinen opgenomenen in de woestijn ergens in ‘t geheim zijn ze neergekomendaar stonden ze gerust ver van onze kust tussen al hun vriendenen die rijke mannen met hun stoute plannen zouden hen niet vinden.over heel het land waren speculanten in alle statenomdat z’er iets misten gingen de toeristen onze kust verlatennu hadden ze plaats om nog duizend Duitsers bijeen te duwenmaar er was geen kat die daar in die vlakte nog iets wou bouwen