De Filosofische Ekster – Eduard Jacobs – letras

Een ekster stal op zeek’re morgenEen gouden armband van mevrouwHij had hem op een plek verborgenWaar men hem niet gauw vinden zouMaar ‘n papegaai ging hem verklappenMen sloot hem in een donker hokEn lorre lachte en maakte grappenToen de arme ziel zijn cel betrokDe ekster ging heenEn dacht: Hoe verkeerdDat heeft-ie bepaaldVan de mensen geleerdToen de ekster weer was vrijgekomenNadat hij een jaar gezeten hadHeeft hij maar gauw de vlucht genomenVer van die grote muffe stadHij wou een onderkomen vindenBij ‘n ouwe vriend of een vriendinDoch waar hij kwam, hij vond geen vriendenMen liet de stumper nergens inDe ekster ging heenEn dacht: Hoe verkeerdDat hebben ze nuVan de mensen geleerdHij zag in drukke conversatieEen troepje eksters in de weiHij dacht: ‘k Ben van de permitatieEn kwam dus kalmpjes erbijMaar dat bezoek heeft hem gespetenHij kreeg van alle kanten troefMen riep: « Je hebt een jaar gezetenLaat ons met rust, gemene boef! »De ekster ging heenEn dacht: Hoe verkeerdDat hebben ze vastVan de mensen geleerdZo zwierf de ekster vele dagenTen prooi aan honger en verdrietHij durfde nergens hulp meer vragenDaar zijn familie ‘m zelfs verstietHij wilde werken als tevorenMaar daarin heeft hij zich vergistSteeds moest hij van zijn misdrijf horenEn zo werd hij recidivistTerwijl hij weer stalDacht hij: ‘t Is verkeerdMaar dat heb ik nuVan de mensen geleerd!