De Goeie Moeder! – Eduard Jacobs – letras

Lieve Truus,Toen jij je voor acht jaar geleen(Je was pas zestien), had misdragenJoeg ik je weg, niet zonder reenJe schande kon ik niet verdragenMaar ‘t ging je nou steeds voor de windMen zegt, je houdt zelf paard en ‘koesie’…!Nu het je goed gaat lieve kindMoet je ook ‘r es denken aan je moesie!’k Hoor, je woont heel deftig en chicOp de Ceintuurbaan, stille zijdeMaar men zegt ook, dat maakt me ziekDat je zo sukkelt met de meiden’k Begrijp wel dat je dit verveelt:Meiden, ‘t is tuig, geloof me poesieIn plaats van ‘n vreemde, die je besteeltHeb je toch veel meer aan je moesie!’t Schijnt dat je veel uit wand’len gaatSoms ook naar Prot in de PlantasieMaar zo alleen, ‘t brengt je op straatMeid, denk toch om je reputatieAls je op gezelschap bent gesteldLaat ik dan meegaan, voor ‘n smoesieEen meissie wordt veel meer gesteldZiet men haar wand’len met d’r moesie’k Dacht zo: Wat zou ‘t prettig zijn’k Zorg voor je huishouwen en je klerenWant ‘k ben zeker… gossiemijnDaar zal wel ‘r es wat an mankerenA propos, vroeger, je weet wel, snoetGaf ik je menig rok en bloesie…Heb je soms wat gedragen goedDenk dan op jouw beurt ‘r es aan je moesie’k Hoop dat je nou wat geld bespaartOf later zit je in de zorgen’n Man is wispeltuur’g van aardZe lozen je van dag op morgenMaar spekeleer nooit, kind, pas op!Laat je niet lijmen door ‘n smoesieKoop voor je geld nooit ‘n stropGeeft ‘t in bewaring aan je moesieTruus lief, je vader weet niet hoorDat ik dit briefje heb geschrevenDe zatlap is ‘r al ‘n maand vandoorEn ‘k weet niet waar-ie is geblevenJij hebt toch vaak ‘n goede klantMeer dan je lief zal zijn, mijn poesieHeb je nou ‘r es ‘n ouwe over de hand…Denk dan gerust ‘r es aan:Je moesie