De Nieuwe Effectenbeurs – Eduard Jacobs – letras

De koopmansbeurs van AmsterdamVan bimmele, bommele, bamDie er na veel gezanik kwamVan bimmele, bommele, bamWas voor de stad ‘n duur presentWant ‘t kostte ons een lieve cent…Vlakbij de DamVan bimmele, bommele, bam!Toen deze beurs geopend wasVan bimmele, bommele, bamWas ieder beursman in z’n sasVan bimmele, bommele, bamMen zei: « Al komt ze ons wat duur’t Is ‘n mooi brok architectuurVlakbij de Dam »Van bimmele, bommele, bamMaar zoals het zo dikwijls gaatVan bimmele, bommele, bamNu deze beurs ‘n tijdlang staatVan bimmele, bommele, bamVindt men dat ze zo mooi niet is’t Lijkt te veel ‘n gevangenisVlakbij de DamVan bimmele, bommele, bamMen heeft ook menig fout ontdektVan bimmele, bommele, bamMen pruttelt tegen d’architectVan bimmele, bommele, bamZelfs vraagt men zich van tijd tot tijd: »Hoe raken wij dat onding kwijt? »Vlakbij de DamVan bimmele, bommele, bamDe effectenlui, ‘t was te voorzienVan bimmele, bommele, bamZijn ‘t sterkste in de contramienVan bimmele, bommele, bamHun uitvlucht was: ze is te kleinEn daarom kochten ze een terreinVlakbij de DamVan bimmele, bommele, bamZij stichten nu een nieuw gebouwVan bimmele, bommele, bamDat niet zo licht verzakken zouVan bimmele, bommele, bamAl kost hun dat een lieve duitMet gokken komt er dat gauw uitVlakbij de DamVan bimmele, bommele, bamDe makelaars en assuradeursVan bimmele, bommele, bamWillen ook misschien een eigen beursVan bimmele, bommele, bamZij vrezen, en da’s niet zo malDat men ze daar begraven zalVlakbij de DamVan bimmele, bommele, bamDe handelaars in hout en graanVan bimmele, bommele, bamZullen op hun beurt aan ‘t bouwen gaanVan bimmele, bommele, bamDe schippers krabben in hun baardEn stichten zich een eigen haardVlakbij de damVan bimmele, bommele, bamZo krijgen we na ‘n jaar of watVan bimmele, bommele, bamMisschien zes beurzen in de stadVan bimmele, bommele, bamHet zal verduiveld aardig staanAls al die bengels luien gaanVlakbij de DamVan bimmele, bommele, bamDan wordt de ouwe beurs misschienVan bimmele, bommele, bamNet als het Park, een beurs-ruienVan bimmele, bommele, bamToch hebben wij een troost altijd:’t Is niet de eerste stommiteitVlakbij de DamVan bimmele, bommele, bam!