De Zatte Pastoor – Ed Kooyman & Herman Van Haeren – letras

een paster in een dorpke ver weg van de grote staddie was het paster-zijn moegeen vrouw, geen televisie, geen auto, geen baden de vroegmis naar zijn goesting veel te vroegen zijn meid, dat was een slodder met haar op haar kinen wratten op hare neus, het was wreed om te zienen z’had een slechte adem en z’heette Jeannineze zoop elke dag minstens drie liter ginde weinige centen die ze vonden in de schaaldie gingen naar de drank van de meidde paster zei : ‘k word van de zorgen nog kaalja we leven in een droevige tijdhet was vroeger veel beter, ‘k verveel mij hier dood’k had gaarne wat vlees bij mijn dagelijks broodik doe iedere week wel een mis of tienmaar er is nooit volk want er is toch niets te ziende paster nam toen eindelijk een moedig besluiten hij vluchtte naar d’Antwerpse steehij verkocht er zijn kelk en zijn kleed en zijn meiden hij begon er een bloeiend kafeein die kroeg van onze paster daar was altijd plezieren er werd veel gezopen want de paster had biermet een lieflijken hemelse goudbruine schijnzijn bier dat was gezegend en ‘t smaakte lijk wijndie paster is gestorven lijk iedere mensen hij kwam bij Sint-Pieter zijn poortde heilige man zei : zijde gij die plezanteja daar heb ik al wel eens van gehoordkom maar binnen in den hemel, en hij lachte in zijnen baarden vertel eens : wat drinken ze zoal op aard?hier is ‘t altijd rijstpap dat is proper en kuismaar ‘t is hier precies een oudmannekenshuisde paster heeft toen het recept uitgelegdvan het zalige schuimende vochtGod de Vader die mocht ervan proeven en zeidat goedje dat smaakt naar nogen als g’ooit van zijn leven den hemel moogt zienals ge braaf zijt op aarde dan komt g’er misschiendan wil ik jullie gaarne verwittigen hier’t is gedaan met de rijstpap, nu drinken ze bier(c) tekst: Ed Kooyman