Doar Bluit Mien Eerappellaand – Ede Staal – letras

Eerst was der veen en alles onbegoanboar’t Laand was sjompeg en gain mensk dij kon der wonenToen kwam de tied van turfgroaven en van toumoakenVan aarmou at men pankouk, broene bonenrefr.Doar liggen de baauwten en de boerderijenDoar bluit mien eerappellaandDoar woar ‘t vrouger kraben en knooien wasWant alles ging nog mit d’haandDoar roazen nou nijmoodse rudermesienenOp klaai, op zoavel en zaandDoar baauwen de boeren al generoaties laangOp ‘t Drentse en ‘t Grunneger laand.Men vgruif kenoalen en daipen, monden, wiekenEn deur de bolsterloag kwam mizze en ook zaandToun gingen veur ‘t eerst de eerappels doar bluienWat eertieds dale was, dat is nou vruchtboar laand’t Liekt zo mooi, dat laand mit aal zien kleurenZe stoanen in blui, ‘t is lila, roze en witAs bie haarfstdag de luchten zwoarder wordenDin gaait ‘t allinneg nog om wat der onder zit