Pover de heuvels en de vlakke heiTot aan het Bourgondische landHeerste een hertog met hartstocht voor zijn volkZijn leger, zijn vrouwen en de drankSlagveld, vrijpartij, een feest in de abdijAltijd zelf voorop in de strijdZân levenswijze zei âgeniet ervanZoveel als het maar kanâ Hertog JanTijdens een veldslag om de poorten van de RijnWerd hij beloond voor zijn moed en zijn gezagWant met enkel een schildknaap van achter en opzijGaf hij hoogstpersoonlijk de genadeslagDe vijand op de vlucht, de pul ging in de luchtEn op dat moment sprak hij zijn makkers toeHij zei âhet is verdiend, geniet ervanZoveel als het maar kanâ Hertog Jan.Refrein:En er werd luid gezongen bij het samen klinkenEn zijn lijfspreuk zal nog lang weerklinkenNa ât coenen aert van uwen vordren seldi drinkenBij de laatste van de vele kemptoernooien die hij vochtWerd hij gevreesd en gedoodverfd bovenalEn de eindstrijd met inzet een jonkvrouw voor zijn zoonVing aan onder luid trompergeschalHij stoof in volle vaartMaar liep recht in het zwaardEn in het harnas stierf hij daar in het zandMaar zijn boodschap werd gehoordWant nu leeft hij schuimend voortNog steeds genieten we van Hertog JanRefrein.