Ik die dacht dat het mij nooit meer overkomen zouIk die dacht dat ik de trein nooit had gemistIk die had gezworen, een eed had afgelegdIk was reddeloos verloren, haar stem klonk zo oprechtEn de vonken sloegen overEr was niemand die wat deedDe vonken sloegen overJij die denkt zei ze, ik die leefHoe wil je dat ik jouw zonden vergeefJij die vloekt zei ze, ik die bidHoe wil je dat ik jouw wonden likJouw wonden likHoe wil je dat ik?Ik die dacht dat mijn tijd ooit al gekomen wasDat ik gevolgen van besluiten dragen moestIk die altijd dromen dronk, ik had mij neergelegdIk die naar de bodem zonk, kwam bij jouw terechtEn de vonken sloegen overEr was niemand die wat deedDe vonken sloegen overIedereen weet hoe dit heetDe vonken sloegen overJij die denkt zei ze, ik die leefHoe wil je dat ik jouw zonden vergeefJij die vloekt zei ze, ik die bidHoe wil je dat ik jouw wonden likJouw wonden likHoe wil je dat ik?