Je Neemt Er Altijd Iets Van Mee – Eduard Jacobs – letras

Al gaat men luchtig en blijSoms door het leven heenAl blijft ons hele leven vrijVan wederwaardigheenWie dacht niet in ‘n verloren uurOver ‘s werelds wel en wee?Is men nog zo luchtig van natuurJe neemt er altijd iets van meeEen eerstejaartje, taam’lijk zatKwam ‘s avonds in de VicHij was zo mager als ‘n latDaarbij was hij zo groot als ikOpeens, daar maakt ‘t ventje strontToevallig met Henri PlakkeZ’n oog zag groen, z’n neus was platHij nam er aardig wat van mee!Een zeek’re meid kwam hier in de stadIn dienst bij een mevrouwDie het met haar een week of watEerst eens proberen wouMevrouw werd gauw op haar verzot’t Lieve kind was zo gedwee…Nou, al bracht ze ‘t maar tot lollepotZij nam er altijd iets van mee!Een theoloog werd eens verrastDoor ‘n lastig avontuurHij raakt verzeild in zeek’re kastMaar hij werd lelijk zuurEen medisch vriend nam sinds die tijdHem vaak naar ‘t gasthuis mee…En al hoort ‘t niet tot z’n faculteitHij neemt er altijd iets van mee!Een botboer kwam eens zeer verblijdVoorbij de Zies’niskaHij was z’n visjes bijna kwijtOp een klein zootje naVoor ‘n prik gaf hij die laatste zooAan ‘n juf in neglige…Maar geeft zo’n boer z’n vis cadeauHij neemt er altijd iets voor mee!Toen blonde Nel weer kwam in de stadLaatst van de OvertoomToen wist ‘n elkeen spoedig datZe was nou fijn en vroomZe verhuurde aan Theda dus d’r huisEn leeft nu zelf in pais en vree…Maar al speelt ze nou niet zelf de hoerZe neemt er steeds nog iets van mee!Des zomers houdt men hier geen balMaar wel harddraverijVeel dames, die ‘k noemen zalZijn er als de kippen bijLaatst riep een heer in Bussum uit: »Daar komt de stal van Lien Ladde… »Nou banen, da’s toch ook ‘n sportEn je wint er somtijds ook wat mee!En toch, er baant nog meen’ge vrouw’t Is lang geen zeldzaamheidDie enkel wat verdienen wouVoor d’r kind dat honger lijdtHaar lijf is heel haar kapitaalDe lommerd nam reeds alles mee!Doet zulk ‘n ‘hoer’ u haar verhaalDaar neem je altijd iets van mee!Ik zing hier juist zowat zes jaarGeregeld ied’re nachtEen serie van mijn repertoire:Een zucht, een vloek, een klacht…Dat dit nog steeds aantrek’lijk blijftWat is daarvan toch de ree?Wijl u hier niet alleen de tijd verdrijftMaar ik… ik neem er wat van mee!!