Eenzaam, zonder jou zonder zonneschijn.De dagen grauw, en de nachten zijn koudât komt door het alleen zijn.Waarom ben jij zover weg van mijin jouw zonnige land.Ik wist niet dat zoân kort avontuurooit echte liefde kon zijn.Juanita, ik zie jou beeld ieder uur voor mij.Maar die tranen erbij, doen mân hart veel pijn.Oh Juanita,maar als ik straks weer naar jou toekomschijnt opnieuw de zon, JuanitaElke keer als de stad langzaam donker wordt.Dan voel ik mij zo alleen en ik leesen herlees opnieuw jouw brief.âk neem jou foto bij mij en ik voel hoe de eenzaamheid knaagt.Maar als straks weer de zon zich laat zienKom ik terug bij jou.Juanita, ik zie jou beeld ieder uur voor mij.Maar die tranen erbij, doen mân hart veel pijn.Oh Juanita, maar als ik straks weer naar jou toekomschijnt opnieuw de zon, JunanitaJuanita, ik zie jou beeld ieder uur voor mij.Maar die tranen erbij, doen mân hart veel pijn.Oh Juanita, maar als ik straks weer naar jou toekomschijnt opnieuw de zon, Junanita