Karolien – Ed Kooyman & Herman Van Haeren – letras

in de geburen van ‘t Sint Janspleinda iedere sinjoor wet zijnstaat het ouderlijk huis van Karolienheure papa was kruidenierheur moeke was een mens van een ton of viermoar ik heb nog nooit een schoner kind gezienheel de buurt was stapelzot van Karolienoch wa wier der nie gedaanom in de gratie te staanvan die superblonde vamp van zeventien’s morgens vroeg nog veur den achtenstonden d’er al hopen jongens te wachtenvoor het ouderlijk huis van Karoliend’er ware d’er bij die van vaar kwamen lopenze kwamen d’er snoep en toebak kopenmoar ‘t was alleen om Karolien te zientussen de bloemkool- en patatten schelmasjienstoen ze stralen bij heur moeen de winkel draaide goege kost d’er alles krijgen behalve Karolienoep nen dag is Karolienin de Statiestraat gezienmet ne ouwe stinkendrijke jooddieje vent zat in de diamantze zetten hem helemaal naar heur handalleen veur de centen, de rest da liet heur kouden oep alle rijke feestjes in de staddaar wier Karolien verwachtz’had alle venten in heur machtoveral waar da ze draaide me heur gat’t was deur ne stoeme tramda Karolien on heur ende kwamoep den hoek van den Boulevard en de Keyserleize kreeg en sjieke begraveniscompleet me een elfurenmisen zelfs den burgemeester was d’er bijen de pastoor me zijne kwispel in zijn handsloeg een kruis over de kisten hij dacht ‘die hemme’k gemist’moar ik hem toch nog ‘t geluk aan mijne kantwant oep’t ende van mijn reiszien ‘k heur terug in ‘t paradijsen dan weur het ginder boven nog plezantin de geburen van ‘t Sint Janspleinda iedere sinjoor wet zijnstaat het ouderlijk huis van Karolienheure papa was kruidenierheur moeke was een mens van een ton of viermoar ik hem nog nooit een schoner kind gezienheel de buurt was stapelzot van Karolienoch wa wier d’er ni gedaanom in de gratie te staanvan die superblond vamp van zeventien