Mia cara madre,sta pe’ trasà Natale,e a stá luntano cchiù mme sape amaro….Comme vurrÃa allummá duje o tre biangale…comme vurrÃa sentà nu zampugnaro!…A ‘e ninne mieje facitele ‘o presebbioe a tavula mettite ‘o piatto mio…facite, quann’è ‘a sera d »a Vigilia,comme si ‘mmiez’a vuje stesse pur’io…E nce ne costa lacreme st’Americaa nuje Napulitane!…Pe’ nuje ca ce chiagnimmo ‘o cielo ‘e Napule,comm’è amaro stu ppane!Mia cara madre,che só’, che só’ ‘e denare?Pe’ chi se chiagne ‘a Patria, nun só’ niente!Mo tengo quacche dollaro, e mme pareca nun só’ stato maje tanto pezzente!Mme sonno tutt »e nnotte ‘a casa miae d »e ccriature meje ne sento ‘a voce…ma a vuje ve sonno comm’a na « Maria »…cu ‘e spade ‘mpietto, ‘nnanz’ô figlio ‘ncroce!E nce ne costa lacreme st’AmericaMm’avite scrittoch’Assuntulella chiammachi ll’ha lassata e sta luntana ancora…Che v’aggi »a dÃ? Si ‘e figlie vònno ‘a mamma,facÃtela turná chella « signora ».Io no, nun torno…mme ne resto foree resto a faticá pe’ tuttuquante.I’, ch’aggio perzo patria, casa e onore,i’ só’ carne ‘e maciello: Só’ emigrante!E nce ne costa lacreme st’America