Leven Aan de Stroom – Ed Kooyman & Herman Van Haeren – letras

in lang vervlogen tijdentoen de wereld werd gevormdwerd de zee van ‘t land gescheidenin een vreselijke storm.uit de bergen kwam er wateren dat zocht zijn wegnaar beneden door de dalenen het schoon ervan:waar dat ‘t water kwamdaar was ‘t leven onderweg.de mensen en de dierenpasseerden na een tijdlangs de stromen en rivierenen ze bleven voor altijd.de dorpen werden stedenmet hoge muren rondom:in oorlog of in vredeaan de waterkantbleven ze wonen want’t was goed leven aan de stroomde mensen werden snugger,ze bouwden van op ‘t landalle soorten bruggennaar de andere kant.en ‘t volk dat daar woondeleefde daar op zijn manier,z’hadden andere gewoontenspraken een andere taalmaar ze woonden allemaalaan dezelfde riviervan ‘t westen en van ‘t oostenkwamen schepen aangezeilden ze werden door de loodsennaar de haven begeleid,dokwerkers aan de kaaienwerkten hun eigen kromvoor te lossen en te laden,en met ieder rasdronken ze ‘t zelfde glas,’t was goed leven aan de stroomd’er zijn er veel gekomenen veel zijn er geblevenaan d’oevers van de stroomwaar ‘t zo goed is om te levenal die rassen en culturen dooreen,door ‘t water bijeen’t zou toch moeten kunnen lukkenof blijft het maar een droomzonder politieke trukkenaan de waterkantsamen wonen want’t is goed leven aan de stroom