Oma – Cabaret Martie Verdenius – letras

Als symbool van ouder wordenStemt het kleurig mozaiekVan je jeugdherinneringenJe vaak wat melancholiekFlarden van gebeurtenissenWanneer je ‘s nachts niet slapen kanBuitelen dan door je gedachtenAls een levende romanEn in die groteske droomarchitectuurStaat oma dan als centrale figuurOma, die van alle tijdenAls onmisbaar meubelstukWordt gebruikt door de familieWas je groot kindergelukOma was je eerste liefdeOma was je grootste vrindOma kon, dankzij haar leeftijdWeer echt spelen als een kindEn waren vader en moeder een avond niet thuisDan was het oma die paste op de kinderen en het huis »Oma, wilt u er wel aan denkenDat ze dadelijk slapen gaanGeen gespeel of zo met waterEn het licht niet zo lang aanIn het trommeltje staan koekjesEn thee heb ik al klaargezetDank u wel hoor, nou, we gaan danKinderen, zoet zijn, gauw naar bed »De voordeur sluit achter dit haastig relaasOma zwaait de scepter en de kinderen zijn baasEerst een spel van walvisvaarderEcht met water in het badOma, in de rol van walvisSpuit ze met de handdouche natDan cirkusje op de beddenVan het hele huisgezin’n Kooi maken ze van alle kussensOma als wild beest erinEn dan staan ze als clowns allemaal op hun kopOma, kalmerend, ruimt de rommel weer opDan vertelt oma een sprookjeEn dan nog een spookverhaalDan zingt oma nog een liedje »Welterusten allemaal » »Oma, wil je ‘t licht niet uitdoenDat vin-ik zo vreselijk naar » »Oma, mogen we nog praten? »Oma zegt: « Nou, toe dan maar »En snakkend naar thee, moe maar zelfvoldaanZet oma de deur van de kamer wat aan »Oma, mag ik nog wat drinken? »Oma brengt een kopje thee »Oma, mag ik nog een appel? »Oma schilt meteen maar twee »Oma, ik heb nog zo’n honger »Oma geeft haar eigen koek »Oma, gauw, ik moet zo nodig! »Oma voorkomt een natte broekTheelichtje en leunstoel, ze lokken oma nietWant omaatje zorgt maar en sjouwt en geniet »Oma, wil je even komen? » »Oma, heb je even tijd? » »Oma, wil je m’n bed goed leggen? » »O oma, ik ben m’n zaddoek kwijt! » »Oma, Vaak wil maar niet komen » »Oma, ik kan de maan niet zien »En als ze dan eindelijk slapenStaan de wijzers over tienMaar de volgende morgen aan het ontbijtZegt omaatje: « Ja hoor, ze sliepen op tijd »Flarden van gebeurtenissenWanneer je ‘s nachts niet slapen kanBuitelen dan door je gedachtenAls een levende romanDomme angst om oud te wordenMens, kan er iets mooiers zijnDan voor een paar kleine kinderenEen volmaakt sprookje te zijnEn omdat het nou eenmaal niet anders kanMaken we voor mannen er een oud opaatje van