nu loopt de kerk stilletjes vol’k sta bij de kist en ‘k geef al die mensen een polhij was geliefd door groot en klein, vaderer zal nooit een andere zijnen ‘t laatste dat ‘k hem geefis ‘t gedichtje dat ‘k gisteren schreef:het leven was simpel voor onze panooit kwam er een rimpel in zijn liefde voor ons maaltijd klaar voor zijn kinderenmet een glimlach contentzijn kleinkinderen vonden hem een kei-lieve ventgelijk hij kon gevendat doet niemand hem nazo simpel was ‘t levenvoor onze panu trekt de stille stoet door de straatwe volgen allemaal onze goede kameraadnu hebt g’op ‘t kerkhof eindelijk rust, vader’k ben blij dat ‘k u nog heb gekustde wind zingt door de bomen zo zachthet liedje dat ‘k voor u schreef vannacht:het leven was simpel voor onze panooit kwam er een rimpel in zijn liefde voor ons maaltijd klaar voor zijn kinderenmet een glimlach contentzijn kleinkinderen vonden hem een kei-lieve ventgelijk hij kon gevendat doet niemand hem nazo simpel was ‘t levenvoor onze pa(c) tekst en muziek: Ed Kooyman en Herman Van Haeren