Professiehoeren – Eduard Jacobs – letras

Haar lichaam is vaak schoon gebouwd’n Fonk’lend oog, maar ‘t hart is koudAls marmerAlleen het geld van haar meneerDat maakt haar soms ‘n enkel keerIets warmerNooit gaat ze beneden ‘t tariefWie meer haar geeft, is wel zo liefBereek’ningEn heeft ze soms gevoel voor kunstDan gunt ze ‘n schilder vaak ‘n gunstVoor ‘n teek’ning!Heur haren zijn soms prachtig blondHaar teint zo fris en zo gezond…Geschilderd!Want ziet men haar en negligeDant valt de dame vaak niet meeVerwilderdAl kent zij geen A voor ‘n BToch spreekt zij over alles meeDe stommerd!Ze kleedt zich goed, ja zelfs met zwierIn tijd van nood is haar bankierDe lommerd!Zij zweert u bij ‘t heil van hare zielDat nooit ‘n ander haar beviel!…Gelogen!Zo’n eed blijft meest geen dag van krachtWant reeds heeft z’u de and’re nachtBedrogenZelfs als u haar goed mainteneertEn duizenden met haar verteertOch arme!Vindt u haar met ‘n brok acteur’n Slager of ‘n conducteurIn d’armen!Vertoont ze zich in ‘t publiekIs haar toilet op en top chic’n Dame!In Theatre ofwel bij CarreZitten ze meestal met d’r twee…Reclame!’n Glaasje bier is ordinairZe drinken liever met veel airChampagneMaar als ‘n vriendin haar inviteertZuipen zij heel ongegeneerdOranje!Zo leven ze heel ongestoord’n Jaar of tien soms vrolijk voortGeen zorgenAlom weerklinkt haar brute lachBekommert zich niet om de dagVan morgenMaar is de eerste jeugd voorbijVerloopt voor haar ook het getij…Ze kwijnenHaar jeugd, haar schoonheid, ze gaan heenHaar vroeg’re vrienden ook meteenVerdwijnenDan zoekt ze bij ‘n elk haar heilEn geeft zich voor ‘n paar centen veilAch! Leven…Kieskeurigheid heeft ze verleerdZe doet wat men van haar begeertOm ‘t even!Zo wordt haar ‘t leven tot ‘n helNa ‘n jaar of wat is ze vrijwelVersleten…En zij, eens zo gezocht, begeerdDan op ‘n gasthuisbed crepeertVergeten!…En ziet daarginds die lijkkoets gaanGeen enk’le ziel loopt achteraanVerlatenGeen krans, geen bloem, niets dekt de baarMen zal misschien zelfs nooit van haarMeer pratenToch… Ja!… Misschien is er nog een:Hij ging door haar schuld doodarm heenHaar tronieWordt met ‘n vloek nog steeds herdachtZij!… Zij heeft hem zover gebracht…Kolonie!