Pyjama – Cabaret de Inktvis – letras

Altijd voor ik slapen gaTerwijl ik aan m’n venster staKijk ik over Amsterdamse dakenIk word er sikkeneurig vanEn denk een beetje treurig anDe reizen, die ik nooit zal kunnen maken…Daar fluit een trein en als ik dat hoorDan gaat m’n verbeelding er met me vandoor:Geroes op ‘t station, de pullman staat klaarWaar blijft m’n bagage? Hee, witkiel! Ja, daarGeur van de smook en lawaai. En ik zieDe lampjes, de kussens, de wagons-litsSein tot vertrek en we rijdenIk zie langzaam het landschap verglijdenWe trekken de zonnige landen doorDe dorpen, de steden en dan… Gare du Nord!Paris. De metro, de Rue MadeleineBoekenstalletjes aan de SeineDe Champs Elysees, een zonnig terrasDat kleine hotelletje op MontparnasseZullen we daar maar gaan eten?Och ja…Laat ik nou m’n pillen niet vergetenIn mijn pyjama reis ik heel de wereld doorNaar Astrachan, Beloetsjistan en dan naar SingaporeEven naar Montreux om te skienEven op Piccadilly teaenIn mijn pyjama trek ik heel de wereld rondNaar Paraguay en Mandalay en over de HellespontEn ik wandel door de straten van MadridTerwijl ik op de rand van mijn ledikant zitAltijd voor ik slapen gaTerwijl ik aan m’n venster staKijk ik over Amsterdamse dakenIk word er sikkeneurig vanEn denk een beetje treurig anDe reizen, die ik nooit zal kunnen maken…Ik hoor in de verte een boot op het IJEn mijn gedachten zijn er weer bij:De Nieuw Amsterdam, lawaai op de kadeMannetjes, bezig met lossen en ladenZakdoeken wuiven over de relingEen dikke mevrouw zoekt gejaagd naar haar tweelingSchreien en lachen en dan… serpentinesEen laatste vaarwel, het Wilhelmus… dag Rinus!Dan glijdt het schip over glinsterend waterEn later…Een kalme avond met maanlicht. Aan dekDie aardige boy is de steward. H’llo Jack!Ik heb m’n groene georgette anEn naast me een lange donkere manHij kijkt op me neer. Hij is iets ouder…Ik reik maar nauwelijks tot zijn schouderIk huiver. Hij legt een shawl om mijn halsUit halfopen deuren klinkt zachtjes een walsEn boven ons sterren. We staan zwijgend te turenEn aldoor ‘t geruis van de zee…O neeHet is het closet van de burenIn mijn pyjama reis ik heel de wereld doorColumbia, Zuid-Afrika en dan naar SingaporeEven naar Montreux om te skienEven op Piccadilly teaenIn mijn pyjama trek ik heel de wereld rondNaar Paraguay en Mandalay en over de HellespontEn ik wandel door de straten van MadridTerwijl ik op de rand van mijn ledikant zitAltijd voor ik slapen gaTerwijl ik aan m’n venster staKijk ik over Amsterdamse dakenIk word er sikkeneurig vanEn denk een beetje treurig anDe reizen, die ik nooit zal kunnen maken…Geronk van een Skymaster, hoog in de luchtEn mijn verbeelding gaat mee op de vlucht:Zuid-Amerika. We landenOp een vliegveld in Rio GrandeHeer in de pampa. De grillige topVan de Monte Najado rijst voor ons opWe trekken de bergen in met rijenMuilezeltjes over rotsige keienEindeloos, gloeiend heet is de tochtEind’lijk een dorpje, daarginds in de bochtEn als we aankomen is het al nachtWe zitten loom om het kampvuur en zachtBegint het getokkel van een gitaarDe kleine Chiquita met zwart glanzend haarDanst de vurige dans van de SierraLachend en wiegend: de manueraRanchero’s met glinsterend witte tandenStampen en klappen in hun handenZij buigt zich lokkend naar de gitarenSomber staat een van de mannen te starenSmeulende hartstocht. Zijn ogen zijn felDan… het gaat allemaal bliksemsnelEen flikkerend mes… de muziek breekt af…’k Zou nog best een broodje rauw gehakt lustenWel te rusten