Rómeó Og Júlía – Á Móti Sól – letras

Upp í risinu sérðu lítið ljósheit hjörtu fölnuð rós.Matarleifar bogin skeiðundan oddinum samviskan sveið.Þau trúðu á drauma myrkrið svalt,draumarnir tilbáðu þau.Fingurnir gældu við stálið kalt,lífs vökvan dælan söng.Draumarnir langir runnu í eittdofin þau fylgdu með.Sprautan varð lífið, með henni gátu breitt,því sem átti eftir að ske.Upp í risinu lágu ófu sinn vef,óttann þræddu upp á þráð.Ekkert gat skeð því það var ekkert ef,ef vel var að gáð.Hittust á laun – lék´ í friði og róí skugganum sat Talía.Hvítir hestar drógu vagninn meðRómeó, við hlið hans sat Júlía.Trúðu á drauma-myrkrið svaltdraumarnir tilbáðu þau.Rómeó – Júlía,Rómeó – Júlía.Þegar kaldir vindar haust sins blása,naprir um göturnar.Sérðu Júlíu standa bjóða sig hása,í von um líf í æðarnar.Því Rómeó villtist inn á annað svið,hans hlutverk gekk ekki þar.Of stór skammtur stitti þá bið,inn á klósetti á óþekktum bar.Hittust á laun – lék´ í friði og róí skugganum sat Talía.Hvítir hestar drógu vagninn meðRómeó, við hlið hans sat Júlía.Trúðu á drauma-myrkrið svaltdraumarnir tilbáðu þau.Rómeó – JúlíaRómeó – JúlíaRómeó – JúlíaRómeó – Júlía