Ostatni oddech s³oñca przynosi wiatrpod z³ot¹ ³une, pod Åwiata p³on¹cy dach.Znad Rzeki Wspomnieñ obraz unosi sie:dom twój daleki zgubiony dawno gdzieÅ.Z dala od bliskich, w nieznane rzuci³ los,w gwarze tajemnic brzmi nowy, nieznany g³os.Znad Rzeki Wspomnieñ ob³ok unosi sie:dom twój daleki zgubiony dawno gdzieÅ.Wyci¹gnij d³onie i chwyæ marzenie,ono rozproszy z³e losów cienie.Niechaj nadziei skrzyd³a bia³ez powrotem nios¹ cie, jak wiatr.Wyci¹gnij d³onie i chwyæ marzenie,ono rozproszy z³e losów cienie.Niechaj nadziei skrzyd³a bia³ez powrotem nios¹ cie, jak wiatr.I wtedy czujesz, jak dobrze mo¿e byæ,kiedy bezpiecznym snom ju¿ nie zagra¿a nic.Znad Rzeki Wspomnieñ ksie¿yc odsuwa mg³e,dom twój daleki znowu odp³ywa gdzieÅ…Wyci¹gnij d³onie i chwyæ marzenie,ono rozproszy z³e losów cienie.Niechaj nadziei skrzyd³a bia³ez powrotem nios¹ cie, jak wiatr.Wyci¹gnij d³onie i chwyæ marzenie,ono rozproszy z³e losów cienie.Niechaj nadziei skrzyd³a bia³ez powrotem nios¹ cie, jak wiatr.Ostatni oddech s³oñca przynosi wiatrTak, wyci¹gnij d³onie i chwyæ marzenie…