Ef þú vilt bÃða eftir mérá ég margt að gefa þér,alla mÃna kossa, ást og trúenginn fær það nema þú.NÃna átti heima á næsta bæ,ég næstum það ekki skilið fæ,hún var eftir mér alveg óðég fékk bréf og à þvà stóð: »Ef þú vilt bÃða eftir mér,á ég margt að gefa þér,alla mÃna kossa, ást og trúenginn fær það nema þú. »Ãg las það og þaut svo strax af stað,mér stóð ekki á sama, ég segi það.En NÃna grét og gekk mér frá,hún gat ei skilið sem ég sagði þá. »NÃna, góða gráttu ei,gleymdu mér, ég segi nei.Ãú ert enn of ung góða mÃnog ég get alls ekki beðið þÃn. »Til ReykjavÃkur lá mÃn leið,langan tÃma þar ég beið,ég alltaf reyndi, en illa gekkað gleyma bréfinu sem ég fékk. »Ef þú vilt bÃða eftir mér,á ég margt að gefa þér,alla mÃna kossa, ást og trúenginn fær það nema þú. »Ãg vissi að aldrei fengi ég frið,fyrr en NÃnu ég sættist við,þvà hugurinn stöðugt hjá henni erhún skal vÃst fá að giftast mér.Ãg ók à skyndi upp à sveit,æskustöðvarnar mÃnar leit.En NÃna leit mig ekki á,ég enn ei skil það sem hún sagði þá: »Geiri elskan, gráttu ei,gleymdu mér, ég segi nei.Ãú vildir mig ekki veslings flónÃvà varð ég að eiga vin þinn Jón.