Sorri mia, poitt’è chi pingisi?No è cosa chi fai bregungia a ddu faie mau fetti a ddu serrailassendi su pedrumentu beni cuau aintru de s’anima.No timmasa su dabori chi essidi cuncu’ottacastiendi unu pisci biu aintru ‘e un’ampuddaE no timmasa ne mancu chi non d’abarri nuddade s’arrastu ‘e is peis tuus in sa terra.Deu obia a mi ‘nci furriai a pizzu ‘e s’enna ‘e Cresiachene sa timoria de su frastimmu.Ch’in sa vida mia, deu, su ludu no ddu timmuddu-ia ad essi sempri un ominicun d’una fresia po mei.Sorri mia, a innue ti ‘nci andasasa vida no fetti po supportaiE tui cicca de agguantaiis bisus chi faint’andai su coru e non ti striccinti mai.Su sentimentu ‘e ammori cuau aintru ‘e unu strexuscèdada che frammentu innanti ‘e coi.Chi du lassasa scedai non s’assebia s’arrexonie prangisi che pilloni in s’isparadoxiu.Sorri mia, non timase a ti mostraimancai no ti ‘essidi a ddu fai.Non sighisti a ti cuai e lassa chi in is pabas tuasfieramente sa conca si arzidi