‘t Het Nog Nooit Zo Donker West – Ede Staal – letras

Ze woonden soamen in n hoeske,Zai was wat stief van reumetiek,Toch konden ze zok hail nuver redden,In t lutje hoeske achter diek.De kinder waren al laank de deur oet,Toch kwamen ze voak nog op t ol stee,En mainsttieds hadden ze t over vrouger,Din wizzen z’apmoal wat e zee:t Het nog nooit, nog nooit zo donker west,Of t wer altied wel weer licht…Zes hounder en n olde sege,n Swien op t hok en n kaampke laand,En twijmoal doags even over t loantje,En din huil opoe hom bie d’haand.Zien haile leven haar e aarbaid,En moeke mit acht kinder thoes,Bie zummerdag hail vroug aan t maaien,En pas om melkenstied bie hoes.Toun op n zundag in december,Krigt opa t zomor zo benaauwd,Zien dochter brengt hom din noar stad tou,Omdat ze t aiglieks nait vertraauwt.En aanderdoags is e overleden,t Het mie veur t olske zo begroot,Meschain was t beter andersom west,Want drij week loater was ze dood.De dood dat heb je nait veur t zeggen,Want baaide wollen ze geern geliek,Ze rusten zacht doar op t kerkhof,Vlak bie t hoeske achter diek.