in een stampvolle tent op d’een of d’ander Vlaamse kermisde reuk van pensen en bierdaar staan we dan met twee ons liedje te zingenen onze wereld is hierde tijd ging lopen, wij nemen alleende goei momenten nog meeen al die jaren die vlogen voorbijmaar da’s geen punt voor twee ouw ratten lijk wijw’hebben er veel in de stiel hun kansen zien wagenw’hebben er veel weg zien gaanom al die ambras en de zever te trotserendaar moet ge sterk voor staaneen zaal vol mensen die komen voor onsdat maakt ons altijd nog blijwij spelen van tijd voor een appel en een eimaar da’s geen punt voor twee ouw ratten lijk wij