Verlof En Vergunning – Eduard Jacobs – letras

Vergun me, dat ik in een vrolijk coupletIets droevigs behandel: een treurige wetIk weet wel, dat hoort hier niet thuis in Den HaagMaar toch merk ik, iets is ook hier wel eens vraagDus met uw verlof, neem ik even het woordIk ben niet tevreden, nee, ik ben verstoordIk vraag voor mijn woorden van blaam en van lofVan de ene vergunning, van de and’re verlofNog nooit heeft de filosofie van het rechtSpitsvondiger taal in twee woorden gelegdVergunning, verlof, snapt u wel het verschilNu, dan hebt u ook geen idee van ‘t paskwilWant ziet ge een dronkaard nu zwaaien op straatEn tieren, dat horen en zien u vergaatDenk dan maar: het lot van die sukkelaar trofKreeg hij met vergunning, maar zonder verlofHet vaderschap wordt nu voortaan bij de wetBehoorlijk geregeld en het onrecht beletDat kinderen als paria’s worden beschouwdZolang niet hun pa en hun ma zijn getrouwdDe wet onderscheidt nu natuurlijk en echtIk vind dat dit woord al bedroefd weinig zegtVoor een betere naam, gaf Bram Kuyper ons stof’t Is een kind met vergunning en een kind met verlof’t Spel- en de woekerwinst zijn bij de wetVerboden en worden krachtdadig beletMaar bookmakers worden nog steeds niet geweerdEn nooit heeft het pandjeshuis meer gefloreerdZo wordt door de wet in haar hoogwijs beleidDe kanker van woeker en speelzucht verbreidZe gaf ter bevord’ring dier smetten dus tochDe lommerd vergunning en de bookies verlofWanneer een bankier z’n balans deponeertNoemt men dat een krach die een hoop ruineertHij gaat naar Athene en drinkt Griekse wijnBetaalt tien procent en de zaak is weer reinWie een miljoen schuld tot een ton reduceertWordt door onze wetten gehomologeerdZ’n klanten, ze lopen op een schoen en een slofMaar hij houdt z’n vergunning en een gat met verlof