Woar ik geboren bin, woar ik de mensen kenDat is mien Grunneger laand, doar aan de woaterkaantWoar ie de woorden heuren, dij joen gedachten kleurenDe ziel van elk verhoalJoen aigen toal’t Dialect is nait van stain, ‘t verandert met de tiedEn as ie onze schrievers lezen, din kin je dij veranderingen zainOf Westerwold, of ‘t Hogeland, ja elke streek zien aigen variaantOf Zoltkaamp, Drijburg of BriltilAs ie goud luustern heur je ‘t verschilWat moakt ‘t oet, wat moakt ‘t oet, of ‘t nou onkruud is of roetEdik blift toch zuur of zoer en ‘n agrarier ‘n boerOf ‘t ‘n vel is of ‘n vlij, moag van streek of schieterijAch wat moakt ‘t aiglieks oetBakker bakt toch brood of stoetWat moakt ‘t oet, wat moakt ‘t oet, of ‘t nou onkruud is of roetOf ‘t ‘n goul is of ‘n vak, boudel mout toch onder dakOf ‘t ‘n ree is of ‘n loan, as ie mie mor kinnen verstoanDus wat moakt ‘t aiglieks oetBakker bakt toch brood of stoetWoar ik geboren bin, woar ik de mensen kenDat is mien Grunneger laand, doar aan de woaterkaantWoar ie de woorden heuren, dij joen gedachten kleurenDe ziel van elk verhoalJoen aigen toal